Foto hierboven, een opdracht van haar zus om de elementen uit te beelden. Dit moest aarde voorstellen.
Vandaag een zieke dochter thuis. De dochter van de foto hierboven dus. Viel wel mee hoor. Gisteren van school gehaald met buikgriep, emmertje op schoot in de auto want je weet maar nooit. Maar ze heeft netjes gewacht tot we thuis waren. Gelukkig maar.
Ik heb haar lekker in bed gelegd en ze heeft nog een paar keer moeten spugen, toen was het over. Wel gloeiende koorts gehad, maar ook dat is weer over.
Vandaag wilde ze nog niet zo erg eten, één beschuitje en een klein stukje tofu. Beter als niets zullen we maar zeggen. Als ze morgen weer gewoon eet, mag ze donderdag weer naar school.
De katten hebben zich overigens prima vermaakt bij de zieke. Zij ontpoppen zich altijd als waren Florence Nightingales. Aan het gedrag van de katten zie ik vaak nog eerder dat een kind weer opknapt dan aan het kind zelf.
Ze waken namelijk alleen bij het bed als de zieke nog echt ziek is. Zit er verbetering in, dan gaan ze weer vogels staren vanachter de ramen. Het zijn en blijven natuurlijk wel katten, en zulke goede verpleegsters zijn het nu ook weer niet. Daar ben ik dan weer goed voor. En ik doe het met liefde en plezier.
Amor Vincit Omnia
Dat wist ik niet van katten! Bijzonder hoor. Ik heb wel eens gehoord dat katten het aanvoelen als een bevalling op handen is, of wanneer iemand gaat overlijden.
Wat een supermooie foto’s zitten er bij van de katten. Wat mooi om te lezen dat de katten zo lief bij haar gaan zitten.